 كمي آنطرفتر از شهر بلداجي (از شهرهاي چهارمحالبختياري كه به خاطر درختهاي گز، گز آن بسيار مرغوب و مشهور است) مرغزار نسبتاً وسيعي نزديك تالاب چغاخورقرار گرفته است كه چندي پيش شاهد برگزاري جشنوارهاي بود.
جشنواره فرهنگ و هنر ايليار بختياري، مجالي است براي مرور آداب و رسوم اين ايل بزرگ؛جشنوارهاي از رنگ و موسيقي و حركت.
زماني كه توشمالها (نوازندگان محلي) نغمههاي حماسي بختياري را مينواختند سواران فرصتي براي بازنمايي رشادت و شجاعت تاريخي ايل مييافتند و رنگها مجالي براي خودنمايي. در اينجا چند صحنه از اين جشنواره را ميبينيم.
سياهچا در محل اسكان افراد ايل در قشلاق و ييلاق است؛ دست بافتهاي از پشم بز كه با به هم دوختن آنها فضايي مناسب براي زندگي به وجود ميآيد.
رنگها يكي از ويژگيهاي بارز زندگي ايل است. لباسها (به خصوص لباس دختران و زنان بختياري) و همچنين دستبافتههاي آنها (گليم، فرش و...) محل نمايش اين رنگهاست.
اسبها جزيي از زندگي ايل هستند و شاهد دلاوريهاي مردان در جنگها در طول تاريخ ايل؛ مرد بختياري رو به كوههاي بلند زردكوه ميتازد.
كره اسب تازه متولد شده در لحظهاي كه دختر بختياري براي استراحت ايستاده است به مادرش نزديك شده است و شير مينوشد.
طنابهايي بافته از پشمبز كه كارشان نگهداشتن سياه چادرها و همچنين بستن بار و بنه روي قاطرها در سفرهاي متوالي ايل است، در كنار منگولههايي كه از پشم گوسفند و با رنگهاي طبيعي مانند پوست بلوط، روناس و... رنگ شدهاند، محلي براي بروز ذوق و هنر زنان ايل است.
چهرههاي آفتاب سوخته و بدنهاي ورزيده مردان، نشان از زندگي سخت همواره در سفر مردان بختياري دارد. افراد سرشناس ايل كه «كلانتر» نام دارند ، به جشنواره چشم دوختهاند
تنها مردان سواران اسبها نيستند؛ زنان بختياري نيز در سواركاري تبحر دارند.
|
دانستنیها 
